Birthright

For whom the bell tolls, part 3

DONG! DONG! DONG! DONG! DONG!

“Jaja, ‘t is al goed. Ik kom eraan!” Met zijn broek nog op de enkels stormde de koninklijke erfgenaam uit het toilet, klaar om de volgende golf aanvallers het hoofd te bieden. Ze hadden hem trouwens wel eens kunnen vertellen dat er op zo’n eeuwenlang verlaten toiletten in een spookstad, geen blaadje toiletpapier meer te vinden was! Van miserie had hij dan maar een ritual scroll gebruikt – zo kon hij die toch nog voor iets gebruiken. Aan die ritual casting, zo vermoedde Hern, had je waarschijnlijk even veel als een ranger uit de vorige generatie aan endurance.

“Ik hoop dat ik er weer een paar in de kuil kan duwen!” sprak Rhynn. Ung Ath trok een zuur gezicht bij het vermelden van die verradelijke kuil, maar dat deed niets af aan het enthousiasme van de paladin. Toch stond hem een fikse teleurstelling te wachten. “Bij de vurige kloten van Asmodeus! Vogels?! Het is hier verdomme een hele menagerie!”

In duikvlucht schoten de flink uit de kluiten gewassen maar niet erg levende roofvogels op onze helden af.

DONG! DONG! DONG! DONG! DONG! DONG!

“Ghouls ditmaal… Wat konden die lijkenvreters nu ook alweer voor special ability?” dacht Neriano. Hij zou het spoedig aan den lijve ondervinden, als een drietal van de monsters hem bijna voortdurend in verlamde toestand hield. En hij stond net zo mooi gepositioneerd om optimaal damage uit te delen! Rhynn, die vlak bij hem stond, smeet twee van de ghouls de put in. Eindelijk! Hij had wel een vreugdedansje willen doen, maar dat gaat nogal moeilijk als je immobilized bent… Ook de andere twee strijders in de frontlinie, Ung Ath en Sirrush, stond een bijzonder uitputtend en frustrerend gevecht te wachten.

“Hmm,” dacht Hern ”, we gaan toch wat spaarzaam moeten zijn met onze healing surges…Gelukkig heb ik er nog een stuk of 7”

DONG! DONG! DONG! DONG! DONG! DONG! DONG!

“Kom,’ stelde Rhynn voor, laten we ons voor de afwisseling eens in de gebouwen verschuilen. Hij trok zich met Hern en Neriano terug in de bar (ze zorgden ervoor niet teveel lawaai te maken, want Leukis was achter de toog een dutje aan het doen); Ung Ath en Sirrush trokken zich terug in de raadszaal; Aramil bleef op het podium op het stadsplein staan. “Mijn flaming sphere maakt korte metten met de vijand,” riep hij overmoedig uit. Hun voorzorgen waren vrij overbodig: de zevende golf aanvallers was niet veel soeps: zombie minions! Minachtend hakten onze helden zich een weg naar buiten, door de scharminkels heen, recht op de enige tegenstander af die het vermelden waard was: één of andere shadow, die het Aramil knap lastig maakte. Lang hield de shadow het echter niet uit, nee, die eer ging naar één zombie minion die het Zijne Hoogheid Hern knap lastig maakte. De flaming sphere verdween weer, bedroefd dat hij geen enkele minion had kunnen om zeep helpen.

Comments

Rhynn

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.